Auladiver

CONECTANDO MUNDOS

2011-04-14T08:20:00.000-07:00

No segundo trimestre, os cursos de 5º e 6º estivemos participando nunha actividade promovida por Intermón Oxfam, chamada Conectando Mundos. Un mundo cambiante, un puzzle en construcción.

Laura e Nico cóntanolo así:

Os nenos e nenas de 6º curso fixemos un xogo de mesa baseado na Identidade, na Participación, na Xustiza e na Diversidade, coa colaboración de Conectando Mundos, unha proposta de Intermón Oxfam , que é unha ONG (Organización Non Gubernamental). Nesta actividade tamén participaron colexios de distintas partes do mundo.

Na primeira fase eliximos na clase un nome para o xogo, cada un de nós propuxo un e despois votamos o que máis nos gustaba: DIVERMULTIMIX. Escollimos tamén tres probas das propostas por Conectando Mundos: Mímica, Acción e Pasapalabra.

Na segunda fase votamos os nomes propostos polos outros colexios do noso equipo e... ¡Gañou o noso! E tamén tiveron máis votos as probas elixidas por nós, así que comezamos a pensar na elaboración de cada unha delas.

Na terceira fase tivemos que construír todo o xogo: o taboleiro con tarxetas plastificadas; con plastilina as fichas, os dados, as casas, os rañaceos e as obras públicas; e con cartulina os camiños, as tarxetas das probas e as das obras públicas.

Escribimos as normas do xogo e fixemos tamén unha caixa para gardalo.Para elixir a portada houbo outra votación:

Para rematar, tivemos que xogar unha partida ao DIVERTIMULTIMIX.

A nós pareceunos moi divertido e moi interesante participar con nenos e nenas doutros coles e doutros países. Gustounos moito elaborar o xogo.

Agora que xa está rematado donarémolo á Biblioteca para que todos e todas poidan pasalo moi ben xogando con el.

Podedes ver o traballo de 5º no seu blog: Rizando o rizo

De Infantil á ESO

2011-03-02T00:52:00.000-08:00

Dentro das actividades de convivencia intercentros que vimos realizando neste curso, tivemos a oportunidade de visitar o IES de Rodeira.

Nesta ocasión, foron os/as alumnos/as de Infantil de 5 anos os que puideron compartir co alumnado de 1º da ESO (que está a facer un traballo sobre os monumentos de Cangas) o proxecto que desenvolveron durante o primeiro trimestre sobre a escultura de Manuel Coia "O Galeón", tamén coñecido como "A Serea".

Os pequenos fixeron unha exposición acompañada de fotografías e dos traballos que elaboraron en diversos soportes durante a investigación e as tarefas que levaron a cabo. Nun segundo momento, os maiores plantearon cuestións aos pequenos sobre o desenvolvemento de todo o proceso. Finalmente, tivo lugar unha actividade común de modelado da Serea en plastilina e todos/as puidemos ver o resultado exposto na Biblioteca do Instituto.

Antes de despedirnos, agasalláronnos con lambetadas e nós deixámoslles un dos nosos debuxos da Serea. O remate da saída foi unha merenda no centro de Cangas, xusto enfrente do Galeón.

Foi unha actividade moi entretida e aprendemos todos/as moito. Dende aquí queremos dar as grazas ao profesorado e ao alumnado do IES de Rodeira pola súa acollida e atención, e a nosa noraboa aos alumnos e alumnas de 5 anos e ás súas profes por un traballo tan ben feito.

Aí van unhas imaxes:

O mapa dos Dereitos Humanos

2011-02-11T02:01:00.001-08:00

Recapitulando todas as actividades que fixemos en torno aos Dereitos Humanos e aos Dereitos dos Nenos e Nenas, realizamos un traballo final a modo de conclusión: O mapa dos Dereitos Humanos.
Traballamos en pequenos grupos. A primeira parte consistíu en imaxinar que tiñamos a posibilidade de crear e habitar un novo país e, para iso, foi necesario consensuar os dereitos que ían ter os seus poboadores. Cada membro do grupo propuxo tres dereitos e chegou a un acordo sobre 10 dereitos fundamentais.
Nun segundo momento puxemos en común as propostas de cada grupo e decidimos entre todos os nosos Dereitos Humanos. Lóxicamente, coincidían na súa maior parte cos recoñecidos internacionalmente, como comprobamos despois de traballalos.
Para rematar, cada grupo elaborou un mapa do seu novo país, coa consigna principal de representar os símbolos dos dereitos que defendían dentro do mapa, e as cousas negativas que deberían desaparecer fóra do mapa.
Tras unha autoavaliación de todo o traballo realizado e algún tempo extra para rematalos, fixemos unha pequena exposición dos mapas no corredor do cole.

Estela, Ruth e Diego, resumen a última parte:

En Cidadanía, o pasado venres 28 de xaneiro fixemos un traballo do país dos Dereitos Humanos. Tiñamos que facer un mapa poñendo as cousas que eran boas dentro e as malas fóra. Puxemos os nosos nomes por detrás e na parte de diante o nome do país: "Mapa de...", os debuxos de dentro e de fóra, e despois coloreamos todo. Máis tarde vimos os debuxos de todos os grupos e valoramos se seguiron as instruccións, cal tiña máis cousas dentro e fóra, e que nota se poñía cada grupo a si mesmo e aos demais.

As 1000 grúas da Paz

2011-01-31T09:09:00.000-08:00

En Educación para a Cidadanía continuamos traballando os Dereitos Humanos e, ligado á celebración do Día da Paz, tivemos a oportunidade de realizar outra actividade de convivencia cos alumnos e alumnas do IES de Rodeira, neste caso de 4º da ESO.

Primeiro contáronnos a historia de Sadako Sasaki, unha nena xaponesa que morreu de leucemia en 1955, un dos efectos secundarios da bomba atómica lanzada sobre Hiroshima dez anos antes. E despois, ensináronnos a facer grúas de papiroflexia que penduramos na clase como símbolo de paz e convivencia.

Para Felipe e Lía foi así:

O día 21 de xaneiro viñeron os de 4º da ESO de Rodeira a contarnos un conto e a ensinarnos a facer grúas de papel para celebrar o día da Paz, o 30 de xaneiro.
O conto chámase "Sadako e as mil grúas de papel". Sadako foi unha nena que tivo unha enfermidade moi grave despois de cair a bomba en Xapón. Cando estaba no hospital, unha amiga contoulle unha lenda que dicía que a quen fixera 1.000 grúas de papel concedíanlle un desexo. Ela comezou a facer grúas para salvarse, pero morreu cando levaba 600 máis ou menos. Os seus amigos fixeron as que faltaban e enterrárona con elas.
Despois de contarnos a historia, os do instituto repartíronse entre nosas mesas, déronnos papeliños pequenos de cores e fixemos as grúas. Gustounos moito esta actividade e temos moitas ganas de que volvan pronto con outra.

Foi unha actividade moi interesante e divertida. Ademais, deixáronnos o libro de Sadako, que estamos a ler na hora de ler dos mércores.

Moitas grazas a estes alumnos e alumnas de 4º da ESO e ás súas profes e... ata pronto!

Da ESO a Primaria: convivindo con Usha

2010-12-13T01:38:00.001-08:00

Usha é o título dun libro da autora galega María Reimóndez. Conta as vivencias dunha nena galega na India, a onde viaxa acompañando a súa nai, que traballa nunha ONG.

Esta foi a historia elixida para iniciar o Apadriñamento Lector. Dende o mes de novembro, na hora de ler dos mércores e dos venres, estiven léndolles este libro en voz alta aos alumnos/as de 6º, como parte do proceso de preparación da experiencia do Apadriñamento Lector, na que eles converteranse en padriños e madriñas lectoras dos nenos e nenas de 1º. No blog de Aprendizaxe en Grupos Cooperativos atoparedes máis información.

Pero ademais da lectura, tivemos a sorte de contar cuns "padriños" e "madriñas" de excepción. Once alumnos/as de 2º de ESO do Instituto de Rodeira (algúns deles ex-alumnos/as do cole) prepararon, de xeito voluntario, unha exposición sobre o traballo que fixeron a partires de USHA o pasado curso, e viñeron ao cole a compartila connosco. Explicáronnos toda a información que podemos atopar nun libro antes de abrilo, amosáronnos os coñecementos que adquiriron sobre a cultura e os costumes da India e o significado de palabras coma bindi, sari, árbore neem... que xa nos chamaran a atención durante a lectura, e trouxeron tamén fotos e imaxes da fantástica exposición que fixeron no Instituto. Foi moi interesante como podedes ver:

E como remate da súa visita, apadriñaron e amadriñaron simbólicamente aos alumnos e alumnas de 6º, xa que leron en voz alta tres capítulos máis do libro, primeiro en pequenos grupos e despois para toda a clase. Foi unha bonita experiencia:

Nico e Uxía o describen así:

O venres 26 de novembro viñeron uns nenos e nenas do instituto a falarnos dun libro, chamado Usha, que lles gustou moito e que tamén o estamos lendo nós para unha actividade de Apadriñamento Lector cos de 1º.
Aparte de ensinarnos o que significan algunhas palabras do libro, vimos fotos de como poñían o sari, que é unha roupa tradicional da India e léronnos unhs capítulos do libro, que tamén nos encantou.
Ao rematar regaláronnos uns marcapáxinas e unhas pegatinas para poñer nos libros.

Tanto eu, dende Auladiver, como o alumnado de 6º queremos agradecer a estes alumnos e alumnas de 2º da ESO, a súa colaboración, o seu esforzo e o seu interese por facer unha exposición clara e amena, e tamén ás súas profes Isabel e Pilar que os axudaron e acompañaron. E lembrámoslles que están invitados a volver para amosarnos o seu traballo cando queiran.

Moitas grazas!!!

A Gimcana da cor

2010-12-08T09:58:00.000-08:00

Continuamos traballando os Dereitos Humanos. A actividade baséase na Gran Proba das Cores dos Materiais para a Educación en Dereitos Humanos de Amnistía Internacional, e pretende que tomen conciencia da diferenza de oportunidades que existe entre as persoas.

Os grupos xa os tiñamos feitos dende a sesión anterior: amarelo, blanco e verde, con 7 ou 8 alumnos/as por equipo. Propoñemos tres probas a cada grupo: unha moi sinxela, outra que se consegue tras moito esforzo e outra imposible de acadar. Cada grupo debe experimentar ao longo do xogo as tres situacións, por iso as probas se distribúen tendo en conta esta premisa.

O máis interesante, coma sempre, foi a posta en común final, onde todos/as expresaron os seus sentimentos e as súas dificultades en cada unha das probas, verbalizando a inxustiza á que se ven sometidas moitas persoas en todo o mundo. De aí chegamos a necesidade de seguir celebrando o Día dos Dereitos Humanos, porque desgraciadamente, todavía non se cumplen en todos os países.

As probas, impresas en papel da cor correspondente a cada grupo, foron:

Miguel e Saúl o contan así:

O venres 19 de novembro fixemos uns xogos para saber que hai xente que o ten máis fácil e para ver como se sinte.

A primeira proba consistía en buscar no dicionario unhas palabras, un dos equipos so tiña duas fileiras de catro palabras, outro equipo tiña catro fileiras, e o terceiro dúas fileiras de palabras que non existían.
A segunda proba consistía nunha adiviña, unha era moi sinxela, outra difícil e a última imposible.
A terceira proba consistía en facer co corpo unha representación do que che poñía nunha tarxeta e, igual que antes, había unha fácil, outra difícil e outra imposible.
Así démonos conta do mal que te sintes cando non tes as mesmas oportunidades que os outros ou cando o tes máis fácil.

Nos vídeos podedes ver a terceira proba dos tres grupos:

"Alguén perde o autobús e vai correndo detrás"

"Manifestación silenciosa na superficie de Xúpiter"

"O interior dun caixón de calcetíns dobrados"

Fixérono de medo, ¿verdade?

Receita Terrorífica

2010-12-06T12:40:00.000-08:00

No cole estamos preparando un calendario relacionado co tema núcleo: A alimentación.

Como en Auladiver tiñamos que facer o mes de outubro, aproveitamos para preparar unha receita de Samaín e Haloween con alimentos sans e variados: froitas, verduras, lácteos, pan, froitos secos... e un pouquiño de doce.

Queredes ver como nos saiu? Pois aí vai. Bo proveito!!!

A cor do silencio

2010-12-02T04:11:00.000-08:00

Iniciamos un novo bloque de actividades relacionadas cos Dereitos Humanos e os Dereitos dos/as Nenos/as coincidindo coa celebración do Día Internacional da Infancia, o pasado 20 de Novembro, Agora tratamos de centrarnos máis na identidade e no compromiso social, polo que a maior parte das propostas serán para traballar en grupo.

A primeira, "A cor do silencio", ten como obxectivo formar os grupos de traballo. Está adaptada dos Materiais para a Educación en Dereitos Humanos de Amnistía Internacional.

Mentres todos/as os/as alumnos/as están cos ollos pechados, a profe pégalles unha pegatina de cor no lombo, tantas cores como grupos queremos formar. Incluímos ademais unha soa pegatina dunha cor diferente. A decisión sobre quen leva cada cor dependerá do criterio elixido para a formación dos grupos (aleatoria, por xénero, por personalidade, por rendemento...). Neste caso, como son 22 na clase, fixemos tres grupos de sete persoas e un alumno doutra cor que houbo que decidir en que grupo ía traballar.

Unha vez que abren os ollos, teñen que agruparse coas persoas da súa cor pero ¡¡¡sen falar!!!, así que teñen que buscar outro tipo de estratexias. Cando conseguiron xuntarse por cores, tocou decidir a qué grupo ía o alumno que era doutra cor. Houbo distintas propostas: "que vaia para onde hai menos"..., pero todos tiñan o mesmo número; "que vaia para donde hai máis nenas"..., pero todos estaban equilibrados por xénero; "que vaia cos que son dunha cor parecida...", e iso por que? so podemos estar e traballar cos que son ou pensan coma nos?...; ata que alguén propuxo: "que vaia no grupo que el queira"... iso supón que todos estades dispostos a acollelo, ¿non?. Como a resposta de todos os grupos foi afirmativa, iso foi o que fixemos.

Para finalizar fixemos unha posta en común sobre todo o proceso, as dificultades atopadas para comunicarse sen palabras, como se sentiu a persoa que non atopaba o seu grupo, como solucionamos a situación do alumno que estaba so...

Así o relatan Alba e Karima:

Rosana tróuxonos un xogo chamado "A cor do silencio". Púxonos catro cores distintas. Había blanco, verde, amarelo e so un negro. El sentíase discriminado e tiñamos que resolver onde quería ir. Deixámoslle escoller, el elixiu o verde, estaba mellor no grupo e acollérono moi ben. ¡Xa non se sentía discriminado! Ao final fixemos xogos todos xuntos e pasámolo moi ben.

Caligrama

2010-11-28T09:31:00.001-08:00

Os/as alumnos/as de 5º están super emocionados coa poesía. A semana pasada estiveron traballando os caligramas, e moi pronto poderedes ver os resultados no seu blog Rizando o rizo.

En Auladiver, Iván, despois de traballalo co profe de AL, estivo rematando o seu. Así foi como quedou:

Iván cóntanos todo o proceso:

1- Ana dibujó un caligrama en la pizarra y nos explicó cómo eran.

2- Pensamos cómo hacer el caligrama.

3- Hice un dibujo de una casa.

4- Con José hice las letras en sucio.

5- Con Rosana escribí la letra en la libreta. Repasé con pilot negro, esperé a que secara y borré los restos de lápiz.

6- Lo escribí en el blog Auladiver .

7- Lo leí en mi clase y todos me felicitaron.

Aí van unhas fotos:

Día Universal da Infancia

2010-11-20T13:58:00.000-08:00

Hoxe celebramos o Día Universal dos Nenos e das Nenas. A Asemblea Xeral das Nacións Unidas recomendou en 1954 que todos os países instituíran unha data que se destinaría a actividades propias para promover o benestar, a fraternidade e a comprensión entre todos os nenos e nenas do mundo. A elección do 20 de Novembro coincide coa data na que a Asemblea Xeral aprobou a Declaración sobre os Dereitos do Neno en 1959, e a Convención sobre os Dereitos do Neno en 1989.

Os debuxos animados en pro dos dereitos dos nenos foi unha iniciativa de UNICEF para informar e concienciar sobre estes dereitos.

Ramón o Dragón

2010-11-17T02:21:00.000-08:00

Visitamos auLA de A.L., o blog da profe Luz, e alí vimos un vídeo que nos gustou moito: a canción de "Ramón el Dragón".

Serviunos para traballar a pronuncia da "r", a memoria e o ritmo, e pasámolo moi ben cantándoa na clase. Por iso decidimos facer este conto.

Luana cóntanos todo o proceso:

1º Escuché la canción de Ramón el dragón en el ordenador.
2º Escribí la letra de la canción.
3º Hice la portada escribiendo el título con rotulador y recorté un dibujo de Ramón para pegarlo.
4º Busqué un dibujo para cada estrofa.
5º Recorté todos los dibujos con las tijeras mágicas.
6º Lo pegué todo en hojas amarillas y las grapé.

Aí vai o conto. Esperamos que vos guste!!!

Autorretrato

2010-11-16T08:45:00.000-08:00

Continuamos traballando a Identidade Persoal a través do Autorretrato.

Utilizamos en primeiro lugar as máquinas do autorretrato do caixón de Identidade de Kitscaixa Valores de La Caixa. En parellas fomos valorando as distintas calidades e despois comentamos os resultados co/a compañeiro/a para saber que cambios faría, así pudemos apreciar as diferencias entre como nos vemos nós e como nos ven os demais (xeralmente mellor).

Nunha segunda actividade, reproducimos a imaxe da máquina sobre papel e aí redactamos o noso autorretrato actual, pasado e desexado.

Para finalizar, tentamos imaxinar o futuro creando un texto que comezaba: "Son (nome), hoxe é 29 de outubro de 2025 e estou..."

Antía e Vanessa o resumen así:

"Cando empezamos a facer o autorretrato déronnos unhas tarxetas con calidades e tiñamos que poñer as que creiamos que tiñamos e logo lémolo diante da clase. Tamén fixemos outra actividade na que tiñamos que poñer o que seremos en 2025, como seremos, con quen viviremos... Foi moi divertido porque cando a profe Rosana o leu diante da clase, tiñamos que adiviñar de quen era o texto segun as calidades que puxera..."

Chegou o Magosto!!!

2010-11-11T04:53:00.000-08:00

En Auladiver preparamos unha gran castaña cos brazos abertos para darvos unha aperta a todos/as os/as que compartades con nós este Magosto.

Hoxe está todo mollado e non podemos asar as castañas, ¡que mágoa! A ver se o luns o podemos celebrar!

Identidade persoal e social

2010-11-07T11:15:00.000-08:00

Iniciamos un bloque de actividades que teñen como eixo a reflexión sobre a Identidade Persoal, aínda que integrándoa coa identidade social e co compromiso social.

O primeiro paso foi a elección dos representantes da clase. Para activar os coñecementos previos, estivemos debatendo sobre as calidades persoais que debería ter un bo representante e valorando as nosas para ver se coincidían coas seleccionadas. Logo tentamos reproducir na aula o proceso electoral propio dos sistemas democráticos. Houbo presentación de candidaturas, mini-campaña electoral, constitución da mesa cos correspondentes Presidente, Secretaria e Voceiro, urna, papeletas para o voto, reconto de votos e elaboración da acta cos resultados.

Así o viviron Laura e Mateo:

Primeiro Rosana díxonos as calidades que podemos ter e despois, cada un fixo a súa mini campaña cun discurso. Aí vai un exemplo:

"Hola, creo que debería ser o representante porque reúno algunhas das condicións que dixemos, porque gustaríame moito representarvos e porque ata agora sempre foron nenas, dende fai 3 anos" (Mateo)

Despois todos votamos poñendo os dous nomes das persoas que nos parecían máis adecuadas para ser representantes e o metiamos nunha urna, logo dous persoas da clase, a maior e o pequeno, ían sacando as papeletas e así votamos aos representantes.

Por certo, os elixidos foron: Miguel e Tamara. Noraboa!

O cazo de Lorenzo

2010-10-20T02:26:00.000-07:00

Isabelle Carrier é a autora de esta sinxela e maravillosa historia que nos axuda a reflexionar sobre as barreiras físicas e mentais que atopan as persoas con algunha discapacidade no seu día a día.

Premendo na imaxe da portada do conto accederedes á Editorial Xuventude e atoparedes máis información.

Educación para a Cidadanía

2010-10-17T09:26:00.000-07:00

Neste curso colaboramos co titor de 6º na proposta de actividades para a asignatura de Educación para a cidadanía e os dereitos humanos.

Na primeira clase tivemos a oportunidade de coñecer os contidos que contempla o currículo de Educación Primaria nesta materia, que están divididos en tres bloques:

Identidade Persoal
Identidade Social
Compromiso Social

A continuación incluímos a presentación de diapositivas que serviu de fío conductor para o debate:

Imaxinemos xunt@s!

2010-10-04T12:04:00.000-07:00

Un pouco de música coa nosa benvida ao novo curso 2010-2011!!!

Ás veces esquecemos o máis importante

2009-04-14T09:47:00.000-07:00

Se unha imaxe vale máis que mil palabras, non atopamos mellor exemplo de superación persoal que este vídeo de Nick Vujicic.

Nick Vujicic naceu en Melbourne (Australia) en 1982. Actualmente dirixe a fundación Live Without Limbs (Vivir sen extremidades), organización dedicada a axudar as persoas con discapacidades físicas. Ten unha dobre titulación en Contabilidade e Finanzas, e viaxa por todo o mundo contando a súa historia.

Que nos pediría @ nen@ autista?

2009-04-02T13:38:00.000-07:00

DÍA MUNDIAL DO AUTISMO

2009-04-02T12:06:00.000-07:00

Hoxe, 2 de abril, estase a celebrar o Día Mundial de Concienciación sobre o Autismo. Esta data estableceuse nunha resolución da Asemblea Xeral da ONU o 27 de novembro de 2007, para chamar a atención sobre o aumento da incidencia da enfermidade en todo o mundo nas últimas décadas.

O Autismo (ou Trastorno do Espectro Autista) está clasificado tanto no DSM-IV como no CIE-10, como un trastorno xeralizado do desenvolvemento (TXD), que se caracteriza por alteracións cualitativas nas habilidades para a interacción social e a comunicación, así como pola presenza de comportamentos, actividades e intereses restrinxidos e estereotipados.

Dende Auladiver PT, queremos colaborar nesa concienciación con esta pequena recopilación de enlaces que esperamos sexan de interese. Premede nos nomes para acceder.

Para saber máis:
- Confederación de Autismo España
- Psicología de la Educación para padres y profesionales

Experiencias e recursos educativos:
- Proxecto Autismo La Garriga
- Recursos socio-educativos

Blogs:
- Mi ángel sin voz
- Hasta la luna de ida y vuel...ta
- El sonido de la hierba al crecer

Libros:
- Bibliografía aspectos teóricos e médicos
- Quiero dejar de ser un dentrodemí. Birger Sellin
- Nacido en un día azul. Daniel Tammet
- El curioso incidente del perro a medianoche. Mark Haddon

E para rematar recomendamos o vídeo "Mi hermanito de la luna", de Frédéric Philibert, na páxina da Fundación Orange (preme na imaxe para acceder). Esta curtametraxe gañou o Gran Premio e o Premio do Público do Festival Handica-Apicil 2007.

Comezamos a camiñar...

2009-03-31T10:58:00.000-07:00

Un augador posuía dúas vasillas de barro que colgaba nos extremos dun pau e que levaba sobre os ombreiros. Unha delas tiña varias gretas polas que se escapaba a auga, de xeito que ao final do camiño só lle quedaba a metade. A outra era perfecta, mantiña intacto o seu contido e estaba moi orgullosa dos seus logros pois se sabía idónea para os fins para os que foi creada. A pobre vasilla fendida estaba avergoñada da súa propia imperfección e de non poder cumprir correctamente o seu labor. Así que ao cabo de dous anos díxolle ao aguador:

-"Estou avergoñada e quérome desculpar contigo porque debido ás miñas gretas só obtés a metade do valor que deberías recibir polo teu traballo".

O augador contestoulle: "Cando regresemos a casa quero que notes as belísimas flores que crecen ao longo do camiño". Así o fixo a vasilla e, en efecto, viu moitísimas flores fermosas ao longo do sendeiro; pero seguiu sentíndose apesarada porque ao final só gardaba dentro de si a metade da auga do principio.

O augador díxolle entón: "Décheste conta de que as flores só crecen no teu lado do camiño? Quixen sacar o lado positivo das túas gretas e sementei sementes de flores. Todos os días regáchelas e durante dous anos eu puiden recollelas. Se non foses exactamente como es, non sería posible crear esa beleza. Todos somos vasillas agretadas por algunha parte, pero sempre existe a posibilidade de aproveitar as gretas para obter bos resultados."

Conto da tradición oral hindú